zaterdag 27 juli 2019

vrij 19za 20zo 21ma 22
di 23wo 24do 25vrij 26
za 27zo 28ma 29di 30
totaal terug

Cluny – Charlieu, 69 km, 717m stijging, totaal 1040 km

Cluny doorfietsen is geen verkeerde bezigheid, en dan beginnen de heuvels al direct als je buiten de stad bent. Het landschap verandert, wordt veel groener, leuker eigenlijk, en minder uitgestrekte velden. Je merkt dat je met hele basale vragen bezig bent: hoeveel water heb ik nog, waar kun je een ontbijt scoren, hoe ver is het klimmen, en later op de dag: waar wordt het pitten. Nu komt er ook nog bij dat het ook weer kan gaan regenen. Geert is absoluut geen regenrijder en we splitsen vrij vroeg, ook al omdat hij flink heeft moeten wachten bij een van de heuvels. Inmiddels is Benjaminse voor ons wel wat van zijn voetstuk gevallen, er gaan toch veel stukken langs drukke wegen.

….Le grand Etang bij Clayette, het splitsmoment…..
….voor de lange bui…..

Nadat we gesplitst zijn, lees ik van Geert over de app dat het aan het storten is in Charlieu en dat we een beoogde camping in Pouilly, Camping Ilots, net niet gaan halen. Ik zit nog te pauzeren onder een overdekt clubje hooibalen en moet nog rond 30 km. Regen rijden is niet mijn probleem, zolang je maar ganz gut zichtbaar bent. 2 rode knipperlichten achter, een felgele regenjas, fluorescerende bandana om en van die plastic felgele overschoentjes aan: die zorgen er hopelijk voor dat in de striemende regen iedere dronken Fransoos met een grote boog om me heen rijdt. In Charlieu krijg ik een koffie van een studente in een totaal uitgestorven kroeg en check ik in welk hotel Geert een kamer voor 2 geboekt heeft.

Afbeeldingsresultaat voor charlieu hotel lion d'or
…..het eerste en enige hotel: Le Lion d’Or in Charlieu….

Kamperen in deze stortbui heeft geen zin. Naast het hotel, zit een kleine bevriende fietsenreparateur en daar kunnen we de Santosjes stallen. Werkelijk alles is nat, ook in de fietstassen omdat je ook toch af en toe wat moet pakken als het regent. Ik besteed anderhalf uur aan het uithangen van al mijn kleding in de hotelkamer, en het wassen van alle stinkende sokken etc. De hele kamer is volgehangen met was, en vanwege het vochtige weer zal het ook niet helemaal droog zijn, de volgende ochtend. Het gesjouw van alle fietstassen de trappen op doet me ook weer denken aan de Limes tocht. Soms wel 4 verdiepingen op 4 loodzware tassen omhoog en weer omlaag. Blij dat dat niet te vaak meer voorkomt.

We eten die avond in Charlieu ergens in een smal simpel bloedheet pizzeriaatje, Le comptoir a Pizzas, met snoeihard werkende dames, en zitten achterin in een soort sauna-vertrek, zo warm is het. Maar dat komt nu helemaal prima uit met die nattigheid buiten. We zitten te mijmeren hoe oneerlijk de wereld verdeeld is, als zo’n serveerster zo achterlijk hard moet werken
(is het haar baas, is het het toekomstperspectief, is het de afleiding?) , terwijl wij onze pizza’s naar binnen schuiven. En ze zijn echt goed te eten. Zo ontmoet je mensen ergens op de wereld, die je daarna geheid nooit meer ziet. En toch ga je nadenken over wat eerlijk is, en wat oneerlijk is. Is dan alles afhankelijk van opvoeding en afkomst?

Gerelateerde afbeelding
…dat was dus in ons geval “sur place”….

We liggen voor het eerst samen in een kamer, ipv in een tent en dat is wennen, alleen al een dik kussen en de “stilstaande” lucht. Aan de andere kant snurken onze partners, dus het is nu uit te houden. Ondertussen heeft Kruijswijk die dag definitief de derde plek te pakken in de Tour de France (over 10 jaar zal dat vast wel de 2e plek zijn omdat er wel weer doping ontdekt zal worden bij nr. 1 en nr. 2).

Alle stopcontacten in de kamer worden driftig gebruikt door allerlei apparatuur die we meeslepen (achter-voor licht, powerbank, horloge, GPS systeem, mobieltje, camera), dus de TV gaat die avond niet eens meer aan.