donderdag 25 juli 2019

vrij 19za 20zo 21ma 22
di 23wo 24do 25vrij 26
za 27zo 28ma 29di 30
totaal terug

Langres- Beaune, 138 km, 412m stijging, totaal 873 km

De etappe van vandaag is een soort overgangsetappe, waarbij we de grens van de Bourgogne passeren. Veel van de route loopt langs een kanaal en er zijn maar bar weinig winkeltjes waar je iets te eten kunt inslaan.

…geen tropenrooster tijdens deze vakantie….

De hitte zorgt ervoor dat je niet echt snelheid kunt maken, althans dat geldt vooral voor mij. We spreken af om te splitten. Geert probeert zo snel mogelijk te fietsen en op tijd een vooraf afgesproken camping te bereiken. Ik pauzeer langer en kom dus sowieso later aan. De beoogde camping vlakbij Beaune is Camping la Ferme de Balon, een kleine camping en naar zal blijken de meest markante camping die we hebben aangedaan.

Ik probeer in de hitte de route wat af te steken maar kom op onverharde boerenweggetjes in de brandende zon. Soms werkt afsteken maar nu was dat echt een slecht plan. Dat vertraagt enorm door de grote keien, nul beschutting en de hitte jaagt me op een gegeven moment een grote supermarkt in. Ook de volgende afsteek is minder geslaagd: een drukke weg met middagverkeer dat zo snel mogelijk naar huis wil. Ik ben blij dat ik van alles fluorescerend aanheb, en als een gekookte mossel bereik ik de bosrand vlak onder Dijon. Van daar af is het nog maar een 20 kilometer naar een camping die we hebben afgesproken.

…..tentje van Geert staat al vastgenageld op de orgi/bio/eco/dynamo camping….

De camping blijkt te worden gerund door Laure, een jonge boerin uit het Westen van Frankrijk die getrouwd is met een oudere plaatselijke kerel uit de Bourgogne, Dominique. We kunnen mee-eten met hun twee kids en hun (vooral die van haar) levensverhaal mogen we de hele avond aanhoren. Zij wil koste wat kost de boerderij alleen runnen op een ecologische/biologische manier. De oude conservatieve boeren uit de Bourgogne vonden dat maar niets toen ze ermee begonnen, en de acceptatie was zero, totdat Laure door haar eigen stier op de horens werd genomen en net op tijd kon worden gered van doodbloeden. Na haar ziekenhuisopname had ze wel het respect van de omgeving, ook al omdat deze tante niet rust totdat ze haar missie heeft uitgevoerd.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.
Laure en Dominique

Het is al half een ’s nachts als ik in het bijenhuis ( ze maken ook honing, en in het bijenhuis liggen alle potjes honing) wil gaan liggen met mijn matje. Het was aan het onweren, dus beter om daar te pitten, als ik toch de keus heb. Maar ik bedenk me als ik mijn matje heb uitgerold: het is daarbinnen 50 graden en zowel honderden mieren als bestrijdingsmiddelen tegen deze beesten wedijveren op de vloer om mijn aandacht. Ik besluit om de tent kwart voor een ’s nachts op te zetten in halflang gras. Handig, die mijnwerkerslampjes. Na een week kamperen gaat ’t opzetten van de tent zowat met ogen dicht. Ik knip het licht inderdaad uit, want het trekt honderden insecten aan….

Moe, bezweet en voldaan van de door de gastheer eigen gemaakte cognac plof ik op de mat.

L'habitation de la ferme
…hier komen we nog eens terug…