zaterdag 20 juli 2019

vrij 19za 20zo 21ma 22
di 23wo 24do 25vrij 26
za 27zo 28ma 29di 30
totaal terug

Eindhoven – Namur (B), 166 km, 518m stijging, totaal 246 km

Geert en ik vertrekken richting België, Geert weet een binnendoor route en ondanks dat ik de richting niet helemaal snap, pakken we wel de route weer op. Op de GPS-track zie je dat het een prima stukje is. Noord-Belgie is best bossig, en we komen weinig dorpjes en oponthoud tegen. Mooie stukken, veel vrijliggende fietspaden en stil asfalt. We laten het er vanaf hangen of we na Tienen nog verder kunnen fietsen.

Rond vieren, rond Tienen, pakken we dan eindelijk het verwachte onweer, en hier dan de verschillen tussen Geert en ik: Ik heb een compleet regenpak bij me, dus sjor dat aan en peddel door. Geert schuilt dan onder afdakjes, en ramt daarna weer door. Gelukkig duurt het maar een uur of 2, en daarna zou het echt goed zijn om Namen te bereiken, maar is wel 25 km verder weg.

…nu even geen blauwe lucht en mooi vergezicht…..

We passeren ook nog Hoegaarden, een gemeente in Vlaams-Brabant met vroeger wel 35 bierbrouwerijen. Nu is daar niet veel meer van over, gek genoeg. Na Tienen is er gelukkig nog net tijd om Namur te bereiken, en gewoon een camping, dus niet eens een B&B, zoals oorspronkelijk in de planning. Tijdens de gehele route zijn er toch best veel welgestelde huizen te zien, en dat is zo anders dan bij de grensstreek Nederland-België, met alle vervallen krotten. Dit stuk België is me 100% meegevallen.

…pauze langs de Maas….
…..Kopenhagen is er niets bij…..

Vlak voor Namen is er een lekkere afdaling, en een mooi vrijliggend fietspad zonder veel verkeer. Namur is een prachtige stad om doorheen te fietsen langs de Maas. Doet een beetje denken aan de Rijn door de pittoreske Duitse steden heen. Dat voelt al enorm als buitenland aan. Nu alleen nog een slaapplaats versieren. We zien op Google Maps, alleen als we inzoomen, een kleine camping, camping Le Douaire, aan de Maas in Profondeville, buiten Namen. Zo sprokkelen we ook weer de kilometers bij elkaar, en hopen we een kleine voorsprong te nemen op de volgende zwaardere etappes.

…..een met de natuur (behalve het shirt dan)….

Die avond eten we buiten bij een restaurantje aan de Maas. Dat blijkt een Indische keuken te hebben, en heet La Vallee du Cachemire. Prima eten, en mooi stekkie aan de Maas, met de rotsblokken tegenover je.

Afbeeldingsresultaat voor la vallee du cachemire
……Kashmir aan de Maas….
….nu al in juichstemming…
…hoe wist ik dat de rotsen geel uitgelicht zouden worden……
…randje Ardennen bereikt….
…..geen fris vooruitzicht voor de volgende dagen….