Zaterdag 21 juli 2018

Geert en ik slaan bij de plaatselijke Lidl nog wat groenvoer in en dan splitten we. Hij rijdt terug naar de Vogezen (de andere opties: meegaan met mij, dor de Jura heen, of via het Rijndal stroomafwaarts naar huis) vindt hij minder interessant. Hij wil de Grand Ballon nog op en dan back home. Ik probeer mijn weg te vinden door de heuvels van Lorrach en rij wel een paar keer verkeerd (het kiezelspoor loopt vanaf Basel veel zuidelijker en die moet ik zien te vinden. Na een fikse afdaling, waarbij de Santos weer goed werk aflevert, kom ik in Rheinfelden. Dan ga ik een aantal malen de grens heen en weer over. Nergens controles. Dikke files maar ik kan telkens zo doorfietsen. Tegen het middaguur doe ik voor de eerste keer echt regenkleding aan. Dat is wel benauwender, maar wel warmer. Ook doe ik de gele grib-grab hoesjes om mijn schoenen. Na flink doorfietsen in Zwitserland richting Frauenfeld stijg ik 100 meter binnen 3 kilometer, volgens een bord. Dat voel je wel even maar ik weiger op mijn trappers te staan. Sneller verzuring en toch ook dan zoveel krachten op de assen dat ik daar nog even niet mee begin.

Smiddags wat later op de digitale map gekeken en het blijkt dat ik mijn beoogde camping al ruim voorbij ben. Omdat de volgende pas na 30km is, besluit ik om yerug te fietsen naar Flaach, aan de Rijn. Dit is een sjieke grote camping met alles nieuw, groot en een zwembad en natuurmuseum erbij. Net nieuw want de wegen ernaartoe staan niet op mijn recente map. Kost wel 17 Euro maar wel mooie plekken. Ik sta naast een wat oudere Fries, die een Koga fiets heeft met hydraulische remmen maar wel een Rohloff naaf en riem. Ook heeft hij een oplaadsysteem net zoals mijn fietsmaatje van de eerste week. We kletsen flink door over onze equipment: Hij heeft een dure BMC tent en ziet er prima uit. Hij gaat ook naar Italie maar via de Spluegen pas en daarna via de Reitsma route, veel oostelijker, weer terug naar Nederland.

Beiden hebben we wel duidelijk dat we niet samen op gaan fietsen. Dat moet je niet willen in de bergen. Als je heuvel op te hard gaat fietsen om samen op te trekken, blaas je jezelf op. Er staat ook een maffe jonge Zwitser met 2 kinderen naast ons. Hij heeft een soort bananenfiets maar zelf getimmerd. We maken grappen over en weer over het gewicht van onze fietsen en over de veiligheid van die bananen…Not! Met een bordje muesli met water val ik in slaap…

Naar zondag 22 juli

1 dag terug