Vrijdag 20 juli 2018

We vertrekken vrij vroeg en Geert gaat zijn oplaadsysteem uittesten. Via een spoeltje vlakbij de naaf kan hij zijn mobiel opladen. Dat scheelt echt gepruts bij campings, savonds de hele tijd in het toiletgebouw zitten als de receptie of bar dicht is. We rijden door supermooie dorpjes, o.a. dicht bij Colmar en het aantal kastelen en burchten tegen de heuveltoppen geplakt, is niet te tellen.

Het gaat ook dwars door wijnvelden en je ziet van die snoeimachines die alleen de buitenkanten van de druivenstruiken wegmaaien. Het midden, waar de druiven zitten, wordt dan mooi overgeslagen. Mooi landschap, maar dat verandert na een tijdje als we dichtbij Mullhouse komen: saaier, stukken bos en platte graanvelden. Het is zo heet dat je stopt als een sprinkler de weg op spuit. Ook stop ik mijn hoofd geregeld helemaal onder de fonteinen of kranen. Dichtbij Basel wordt het onoverzichtelijk en we plannen om niet bij Basel maar noordelijker, nog in Duitsland te kamperen. In de buitenwijken van Basel begint het dan eindelijk te regenen, er was al telkens donkere lucht die ons achtervolgde vanuit de Vogezen. Geert vind het maar niks om in de grote steden te fietsen. Op zoek naar de camping in de regen en in de stad rijden we tig keer verkeerd. In Lorrach vinden we eindelijk een grote camping en we checken het grote grasveld ivm het naderende onweer. Nu zet ik de tent helemaal met scheerlijnen erbij op, zo strak mogelijk voor als het van boven gaat spoken. We eten een prima pizza in het restaurant en pas laat duiken we op onze matrassen. Vreemde camping, super bureaucratisch, werkt met van die horloges waarmee je de sanitaire voorzieningen in kan komen. De tante aan de receptie (of was het een kerel, het geval zag er enorm onzijdig uit) moest echt alles weten. We willen dus zogezegd gaan pitten, maar dat gaat mooi niet op. Pas later begreep ik wat er aan de hand was. Een viertal voetbal fans waren nog tot diep in de nacht aan het tetteren en een gast heeft van 00.00 tot 02.00 wel 200 keer het woord Arschloch gelald. Je windt je op, je laat winden, je draait je wel duizend keer om het spit, niets helpt. Niemand, ook de gasten veel dichterbij, doen niets. Wel vreemd ergens want die hebben de tenten voor langere tijd opgezet, en die jankvoetbalfans ook. Uiteindelijk valt iedereen, en dus ook een voetbalhooligan, in slaap. Pas later bleek dat FC Basel die avond had gespeeld tegen Skt. Gallen, en had verloren. De eerste competitie wedstrijd. De kereltjes liepen de volgende morgen verdwaasd en schuldbewust naar het toiletgebouw.

Naar zaterdag 21 juli

1 dag terug