Dinsdag 17 juli 2018

Geert en ik proberen zo vroeg mogelijk op te staan maar voordat alles ingeladen is en op de fiets is gemonteerd, duurt het toch nog wel eventjes. Rond half 9 zijn we wel weer aan het fietsen. De route is vaak afwisselend maar soms ook een beetje saai, ja eerlijk zijn. We scheren vervolgens langs de Oostgrens van Luxemburg en veel mooie bosrijke landschappen. Als we in Frankrijk komen is het minder fraai: vervallen huisjes, rommelige oude industrie. Luxemburg heeft het toch qua uiterlijk beter voor elkaar. De heuvels zijn even van een andere orde dan die van de Limes route, 2 jaar geleden en nopen tot een goeie aanpak van het aangaan van een beklimming. Ik ga er meestal als een dolle stier aan, met gevolg dat ik weinig overhoud als ik bovenaan de heuvels uitkom. Ook kan ik ’s ochtends meer power verstouwen dan ’s middags, en handiger om het wat meer te doseren. De decatlon patta’s van 19 Euro’s doen het perfect, de zaalvoetbalschoenzool kan prima tegen de puntige spikes van mijn trappers.

Ergens aan de moezel (daar gaan we ook even parallel aan fietsen), duiken we een restaurant in. Het is een restaurant met een Thais accent. Op onze vraag of ze simpel een stukje brood hebben (verdraaid lastige vraag natuurlijk) wordt er glashard nee gezegd. Meer van dit soort vreemde zaken verder (ik vraag naar een milde soep en wijs het tegelijkertijd aan op de kaart, maar de serveerster wil dat ik een scherpe soep neem) maakt dat we snel weer verdergaan. Volgens de ACSI camping app zijn er heel weinig campings in het Franse Noord-Westen gedeelte, maar na een tijdje zoeken is een camping te bereiken, Het is in een wat minder bevolkt gebied, en de heuvels maken dat de krachten wel snel weglekken. We passeren ondertussen een doedelzakspeler midden in de natuur. Prachtig om te horen en uitstekend voor te stellen dat hij dit niet thuis doet….

Tijdens de laatste klimmetjes in de hitte gaat het licht bij mij uit en met droge zoute pizzasmaak crackers zorg ik dat er nog net genoeg energie over is om de camping te halen. Een camping midden in het bos, met een prachtig stil meertje. Onbegrijpelijk dat het totaal niet druk is. Ja toch wel: de toiletten zijn Franse kwaliteit en worden maar 1 keer per lichtjaar schoongemaakt. ‘S avonds is er via aanbellen bij de camping eigenaresse alleen 2 flessen koude wijn te verzetten, en zonder diner of avondeten rollen we zo onze tent in na een paar glaasjes…

Naar woensdag 18 juli

1 dag terug