Zondag 15 juli 2018

Vanmorgen de tent weer ingepakt, ajuu paraplu gezegd tegen Santos-Eleonora (zij gaat de Oostenlijke Rome route rijden) en on my way naar Geilenkirchen. Daar een flink topontbijt gekregen van een Warm Shower adresje, en dat kwam wel goed uit want zonder eten de eerste heuvels opharken is niet echt een lekker begin. Dank je wel, Salome!

Vervolgens de eerste klimtocht naar Aken. Bordje Spaghetti in een simpel Italiaans restaurantje “Vabene” maar donders lekker zeg en maar 8 Euries. Vlak buiten Aken start de Vennbahn. Over de 100 km oude spoorlijn is daar vervangen door een breed fietspad. De een vindt het oersaai, de ander vindt het een enorme uitkomst voor tweewielers. Het voordeel is dat je langzaam van 150m naar 570 m hoog fietst. Natuurlijk kost dat kracht maar de kunst is het om te doseren en niet als een gek het vals plat op te rossen. Goed gezegd, maar na 25 km was de tank wel een beetje leeg bij me, en heb me wel 100 x afgevraagd waarom ik niet 10 kg bagage meeheb ipv 30kg. Of 35 kg. In Roetgen gepauzeerd, flink wat calorieĆ«n en potentiĆ«le ATP moleculen ingeslagen en zag op de app dat mr. Gerry Wilms al in Monschau was. Die was binnendoor vanuit Eindhoven gereden. Het laatste stuk naar Monschau ging gelukkig als een speer. Sommige stukken waren asfalt maar ook grindweg en karrenspoor.

Vanaf de Vennbahn moest ik vervolgens zowat een ravijn in om af te dalen naar de camping in Monschau. Zonde van al die klim-kilometers dacht ik nog, maar zo moet je niet denken, heb ik me laten vertellen. Typisch Belgische camping, camping Perlenau, en ik zag nog net op tijd dat Frankrijk wereldkampioen werd in de veel te kleine bar. Geert is hier al eerder aangekomen en heeft een goeie tentplek uitgekozen nadat hij eerst half in een horzelnest heeft gestaan en is gaan verkassen met zijn tent. We hebben onze tenten even bekeken en vergeleken, en allebei happy met onze eigen aankoop. ‘S avonds koelde het behoorlijk af en ook gelijk heel klam allemaal. Voor 15 Euro een ouderwetse Ardenner/Wiener Schitzel voor de eiwitten verorberd in Monschau zelf, flink gekletst over vroeger (hadden wel een flink aantal jaren moeten inhalen), en op stok, want het internet deed moeilijk en de wifi, die een 40 cijferige code had (is er iemand in deze verlaten streek die misbruik wil maken van het wifi-signaal) deed het ook al niet. Camping had ook totaal geen eten, echte aanrader deze toko :-). Om 5 uur werd ik wakker door het gehuil van een baby. De baby bleek vlak voor de tent te zitten en bleek uiteindelijk een krolse kat te zijn. Allemaal niet echt een ramp maar toen er een Duitser die kat begon aan te halen (5 uur ’s morgens met wat tekst erbij….) werd het stukken minder leuk. Om 7 uur opgestaan. Verder prima geslapen in de toch wel koele nacht. Nieuwe slaapzak deed het perfect!

Naar maandag 16 juli

1 dag terug