Zaterdag 14 juli 2018

Direct op mijn eerste vakantiedag jakker ik against all odds lekker door: vroeg vertrekken en proberen zoveel mogelijk kilometers te maken, om vanuit Wageningen onder Roermond via Duitsland af te snijden naar Aken.

Nieuw voor mij is de veel te uitgebreide campinguitrusting die ik meesleep en dat betekent goed nadenken over wat ik nog meer meeneem. Nee, geen waterpomptang: alles is te koop in Europa, zegt ir. Gerry Wilms, een mede-WUR student uit lang vervlogen tijden, die vanaf Monschau, maandag 16 juli, meefietst op nota bene ook een Santos!

Om 6 uur opgestaan en daarna twee en een half uur aan de kade gewacht totdat de Lexkesveer me over de Rijn kon vervoeren. Grapje. Wel om 6 uur opgestaan maar voordat alle tassen aan de fiets geketend zijn, ben je zo een dik uur verder. Afscheid genomen van mijn schatjes en wiebelend door Wageningen gepeddeld.

Precies om 8.15 bij de pont voor idd zijn eerste afvaart. Verder door de Betuwe, en door het Brabantse land. De fiets is in goeie conditie en ik pretendeer dat ik dat zelf ook ben. Een raar geluid hoor ik wel af en toe bij mijn voorwiel. Na een kleine inspectie blijkt dat er telkens dorre blaadjes die vanwege de droogte op de weg liggen, klem komen tussen de aangekoekte mud op het spatlap en het voorwiel. Wilde al direct naar een fietsenmaker…

St. Anthonis, supermooi hier, hoor, maar waar heb je mijn fietssleutel gelaten..

Na 70 km een tussenstop in Ysselsteyn, herberg de Peel, precies om 12 uur. Net een broodje gekocht maar moet wachten op 30 Brabantse hongerige hitsige bejaarden die net zijn aangeschoven. Een havo3 klas is er niets bij…😂. Moet ook even aan de Benidorm bastards denken.

Tijd om na het opheffen van het zouttekort de Peel weer op te stomen met een zonnetje van 30 graden erbij.

De Peel is best een leuke streek maar de weg is zo kaarsrecht dat mijn stuur vast begint te roesten. Ondertussen begint de zon flink te branden en toch raak ik er een beetje pale van. Gelukkig is daar Roermond, en ik verheug me op het mooie centrum waar ik doorheen ga ploegen. Maar niet heus, het kiezelspoor leidt me door de sloppenwijk, de tokkiesbuurt en de woonwagenpipo’s. Toch goed om weer even wat cultuur op te snuiven. Vlak voor Roermond kom ik vlakbij een moestuinencomplex een echt burning man tuintje tegen: hoe verzin je het. Best apart, mooi gedaan.

Na Roermond gaat het licht wel een beetje uit met het fietsen. Ik wilde naar Geilenkirchen want daar had ik een Warm Shower adresje, maar de Duitse camping in de buurt van Vlodrop/Posterholt is aanlokkelijker: mooi meertje erbij. Afgerekend bij de receptie, maar het tentenveldje is bomvol met allemaal partytenten.

Het lijkt net of alle uit Roermond hier staan of dat het hier een Duitse dependance van de zwarte cross is. Heb de groene kikker-tipi op het gras van een bungalow-huisje neergezet.

Veruit het ergste zijn de Duitse basisschool kids, die rijden met een skelter gewoon tegen mijn arme kikker-tipi op. Ik gooi ze zo in het meer….

En dan komt het: ik ontdek net dat hier een vrouw staat met een decatlon tentje, uit Rotterdam, die OOK een Santos fiets heeft, met OOK een set van 5 Ortlieb tassen en ze heeft OOK die fiets bij Bart in Elst gekocht en zit OOK in het onderwijs. En ze gaat OOK naar ItaliĆ«. Schiet mij maar lek. Straks heeft ze OOK een kleinzoon die James heet….of ook een vrouw die Mooniek heet…. Okee ze heeft wel van die rooie tassen, die heb ik niet. Carolien, ik denk dat je dubbel zou liggen als je het zou zien.

Het onvermijdelijke item op een camping: wat ben ik vergeten?? De lichtgewicht camping stoel. Grrr. En ZIJ heeft ‘m wel bij zich. Verder is het eigenlijk niet boeiend dat ik ‘m mis, hou ik me voor. Ik heb weer ideetjes opgedaan voor mijn fiets, zoals o.a. een houder voor grote waterflessen. We sturen Bart van sector2bikes de onderstaande foto op. Dat moet ‘m goed doen.

De slaapplek voor vanavond:

https://goo.gl/maps/yZ3eUyEKrqn

 


naar zondag 15 juli 2018